Ang Pangaral ni Juan Tamad kay Ambisyosong Kasoy

Batid kong hirap ka sa kinatatayuan mo

ngayon kaibigang kasoy.

Oo nga’t madilaw at mukha kang matamis

kapag hinog

bakit pagkatao mo’y nasa kinalahati?

 

 

Alam kong nasa loob nakalakip ang iyong

walang hangganang pagsisisi

nasa labas nakausli

dunong at kagandahan

na iyong inasam.

sa labas ng iyong kampana

tila mukha kang nagbigti

 

 

Ayaw mo kasi ang himig

sa loob.

Suwail kang talaga!

Di ba’t sinabi na sayo

ng Amang buto na manatili?

Siguro nga’t di mo alintana

kabalintunaan ng mundo.

 

 

Mahirap pag umuulan.

Mahapdi pag umiinit.

Maingay, mabilis, mapang-api,

Magulo sa labas.

 

Inosente ka nga.

 

 

buti nga…

buti nga…

 

ba’t did mo ako ginaya?

kontento na sa lahat.

bagay ay sadyang darating

pag hinog na itong mangyari.

 

heto ako ngayon.

walang pagbabago.

inaantay na bumagsak

ang hinog na bayabas kahit

alam ko nang kinakain na ito

ng mga gutom na munting maya.

heto ako ngayon. tulad pa rin ng dati.

tulad

        pa

           rin 

               ng

        dati.

 

Tags: diana, hinog, juan tamad, kasoy, matamis, mythopoem, poetry